خَرَک‌گذاری فونداسیون

پس از قالب بندی فونداسیون آرماتورگذاری فونداسیون آغاز می­شود. برای نگهداری میلگردها در محل خود تا مرحله بتن­ریزی باید از نگهدارنده­های موقت استفاده نمود. برای نگهداری میلگردهای پایینی استفاده از قطعات سیمانی و یا فاصله اندازهای پلاستیکی Spacer به راحتی میسر می­باشد. تعداد و فاصله و مهار این قطعات به آرماتورها باید به نحوی باشد که آرماتورها در فاصله مناسب (مقدار پوشش Cover) از روی بتن مگر قرار گرفته و همچنین در حین اجرای سایر آرماتورها و در حین بتن­ریزی از محل خود خارج نشوند.

با توجه به اینکه در فونداسیون­ها از خاموت استفاده نمی­شود، برای بستن آرماتورهای فوقانی از آرماتورهای پایه­دار که به خَرَک معروف هستند استفاده می­شود. ارتفاع، عرض پایه­ها، عرض خَرَک و فاصله و قطر آنها بر اساس ابعاد فونداسیون و میزان میلگرد فوقانی که بایستی خَرَک تحمل کند تعیین می­شود. در عین حال ابعاد و فاصله خَرَک­ها باید به گونه­ای انتخاب شود تا در زمان اجرای آرماتورها و یا در زمان بتن­ریزی بتواند از محل خود خارج نشده و میزان پوشش بتن در تمام فونداسیون رعایت شود. نکات زیر در زمان اجرای خَرَک توصیه می­شود:

۱-    ارتفاع خَرَک به نحوی باشد که میزان پوشش بتن برای آرماتور بالایی رعایت گردد.

۲-    ابعاد پاشنه خَرَک حداقل ۵۰ سانتیمتر در نظر گرفته شود.

۳-    فاصله حداکثر خَرَک­ها برابر ۵۰/۱ متر در نظر گرفته شود.

۴-    شماره آرماتور خرک به عمق پی بستگی دارد. برای فونداسیون­های با عمق بیشتر از خَرَک با شماره بالاتر استفاده شود. در هر حالت شماره آرماتور خَرَک از ۱۴ کمتر نباشد.


تمامی حقوق این وب سایت متعلق به پایگاه مهندسی ایمنی و عمران است. || طراح قالب .ir